zaman, anlam ve beklemek üzerine….
Posted on Salı, Kasım 10th, 2009
Bu deneme Edebiyat üniversitesinden Ayşegül İNCESU‘ya aittir.
Birden yayayım dedim.
senin zaman dediğin hayatı ertelemek aslında.. ne kadar yaşayacağını bilmediğin bu dünyada ne kadar mutlu olacağın yüreğine sığdırabildiğin kadar… mutluluk gelsin diye beklenen bi mevsim değil ki, sadece çevir başını yüreğime bak içimde adını sen koyduğum binlerce renk göreceksin, sadece senin yüzünü gülümsetecek eğer sen gülümsemek istersen… herkes gibi değil, bi renge bakar gibi değil benim gözlerimle kendine bak.. bu yeşil ve mavinin bi tek senle kamaştığını göreceksin.. zamanın seni uyuşturmasına izin verme, bi gün herşey için geç kalmaktan çok beni gülümseten varlığından mahrum kalmak canımı yakar.. özlemek acıtır, özlenen geri dönemeyeceği yerdeyse eğer, var olan birinin ardından bir ölünün yasını tuttuğunu sanarken, her gün bir damla daha azalır huzurun, seni özlemek güzelde huzurundan mahrum kalmak canımı yakar… her yara kabuk bağlar belki bi gün, içimizden söküp götürdüklerini hesaba katmazsak eğer… ufacık bir ayrıntı hatırlatana dek unuttuğunu sanacaksın belki, içindeki boşluğa sırtını dönüp yıllarca da yaşayabilirsin.. ama en kötüsü kendine küs olmak, yüreğin affetmez seni… dün dediğin de yarında aynı uzaklıkta aslında… sen beklediğini sanıyorsun ama yanından geçip gidiyor zaman… bi an değilmi yaşanmışlık olan?
