Benden bir ben görmek..

hayat zamanın sırtında ilerlerken kucağında bizide götürüyor.Biz yolda gördüklerimizden ne kadarını alıp kendimize faydalı bir şekilde alırsak hayatın kucağında sallanmadan gidebiliriz

Ben mi?

üniversiteye başladığımda 17 yaşında olup tecrübesizliğin verdiği gözü kapalılıkla işime geleni aldım.2-3 senede kimsenin gözüne batmasada çok hata yaptım bir kişi var ki heralde beni afetmez ise cehennemde benim gözlemcim olur.Tabi son 2 yılda artık işime geleni değil düzgün bir insan olarak ne almam gerekiyorsa onu aldım.Bu bazılarının hoşuna gitmemiş olabilir tabi ondan beni değişik şekillerde nitelendirenler olmuştur.ama sapığından tut 3 kuruşluk fikirlerini değiştiremeyecek insanlar tanıdım ki o yüzden pek kimseyle yüz göz olmadım.Gerek duymadım benim çevrem az olsada öz kavramını geride bırakacak kadar sağlamdı.Bir kişi vardı eksik gözlemci adayım : )  unuttum derken içimden onu sayıkladım.Şimdi yüksek sesle sayıklıyorum belki onun içindekinide geri diriltirim 8 senedir olan bu şey çoçukluk hevesi değil ya olmakdan korktuğum falan yok direnirim ama direnmekten öte karşı gelmek için ona ihtiyacım var.Bundan sonra geriye adım atmak yasak.Bana yasak.

This entry was posted on Çarşamba, Temmuz 29th, 2009 at 20:37 and is filed under Hayat. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.