Benden bir ben görmek..

Duyguların hissedilmesi gerekir yani içten bi’şey. Ya da bilmiyorum doğrusunu. Yalnızlığın dibine vurmuş olmamdan ve okul stresinden dolayı kafam karışmış durumda. Burda yalnızlık kız arkadaş mevzusundan da öte bi’ durum. Arkadaş olarak yalnızım. Hayatımda bu kadar kalabalığın içinde yalnız kalmamıştım. Tüm bunlara ek olarak eski duygularım göz önüne çıktı. Mantık sınırlarımca bunları değerlendirmeye çalışıp kurtulmaya uğraşıyorum. Ne hissettiğimi tartmaya çalışıyorum. Sanki yapay bi’ şey ve onu görebiliyorum. Eski -bilmiyorum belki ilk günkü kadar yeni- bir aşk için gördüğüm imgelem;

Karanlık bir odanın köşesine giden boru ama köşede tıkanıyor, borunun üstünde de pembe bir kurdela var. Sanırım kafayı kırmaya başladım : ). Memlekete gidip gerçek dostların arasına katılınca normale dönerim heralde.

Etrafımda kesinleşmeyen şeyler olunca tepkilerim garip oluyor. Sırf bu yüzden temayıda değiştirdim. Bu tema bana kesinlik ifade ettiği için seçtim. Sanırım epey gidecek… Nerden nereye geldim o değil bu yazıdan sonra nereye gideceğim acaba..

This entry was posted on Cumartesi, Haziran 12th, 2010 at 00:44 and is filed under Hayat. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.