hayat zamanın sırtında ilerlerken kucağında bizide götürüyor.Biz yolda gördüklerimizden ne kadarını alıp kendimize faydalı bir şekilde alırsak hayatın kucağında sallanmadan gidebiliriz Ben mi? üniversiteye başladığımda 17 yaşında olup tecrübesizliğin verdiği gözü kapalılıkla işime geleni aldım.2-3 senede kimsenin gözüne batmasada çok hata yaptım bir kişi var
saçma sapan staj dönemimden sonra memleketime döndüm.döner dönmez sürekli bi aksaklıklar bilgisayarın powerı yandı,interneti açtırdım arıza çıktı bende ona uğraş arada ttnet telefon faturasını iteledi.gudubetliğimi tescillettirmem lazım.Bu aralar dünya farklı dönmeye başladı belki bu dönüş tüm geleceğimi etkileyecek,belkide acı bir yara olarak geriye dönüp bakt
ne lanet bir gün yahu.hayatım kaydı bugün 2 gündür uyumuyordu iyi gitmesini beklediğim 2 sınavda yarı yolda çok ağır bıraktı artık halim kalmadı ama yarında iki sınav var üstüneb enb proje çiziyorum.hayatım kaydı ya.tabi günün önemsiz eklentisi doğuşumun dahada eskiyişi var hiç tartışmadan devam edelim biz.o ilk baştaki bebede benim küçüklüğüme az çok benziy
evet onunla karşı karşıyayım.okulum uzadı aslında çok bi’şey değil lakin başaramadım.aslında şu zamana kadar pek çok şeyi başaramadım ama bu kadar aptal arasından mezun olamamak koyuyor adama.tabi bundan sonra gelecekler var ev tut 1 sene burda kal uzamış damgası vs vs.Sanırım artık kafayı kullanmanın vakti geldi : ).Üniversite hayatım geirye dönüp bakınca ço
yeni tema iframe virus olmadan hiç yazasım yok ama olsun yazayım iki kelam manasında deneme ile ilintili yazılar bunlar.
adamlar başlamış merhaba dünya diye bende devam ettireyim rutin başlangıçlara devam edelim.bu siteyinin kodlamasını baştan sona kendim yapacaktım hata admin paneli hariç bitmişti ama yetişmedi bende yazma içgüdümü bastırayım diye wordpress hegomanyasına teslim oldum.artık burdan saçmalar dururum..